 |
 |
 |
 |
||
 |
Waldo van Suchtelen en zijn Ford Focus |
De Manager en zijn auto
In deze nieuwe rubriek vroegen we Waldo van Suchtelen naar het hoe en waarom en de passionele relatie met zijn vervoersmiddel.
Wat voor auto heb je?
Een zes jaar oude bordeauxrode Ford Focus 1.6 die nodig weer eens gewassen en gestofzuigd moet worden! Een kleine set deukjes en krassen rechts voor, herinnert mij en mijn zoon aan de botsing met 
de garage muur toen mijn zoon op drie jarige leeftijd wilde weten wat er zou gebeuren als hij de sleutel zou omdraaien….. gelukkig alleen blikschade. De wat grotere verzameling van krassen in verschillende dieptes en lengtes herinnert ons daarnaast nog steeds aan de hectische overbevolkte asfalt jungle die Barcelona ook is, maar ook aan de vele uitstapjes met het gezin over snelwegen met prachtige uitzichten over de Mediteraanse zee of berglandschappen die van helder groen langzaam naar blauwgrijs vervaagden hoe verder je keek op zoek naar je bestemming die je dan via kleine kronkel weggetjes naar onbekende dorpjes leidde of oude kastelen, leuke kust plaatsen, mooie picknick plekken etc. Autorijden in Spanje is mooi!
Waarom heb je deze gekozen?
Na zes jaar zonder auto waarvan drie met een kleine, was het welletjes. De gedachte aan een tweede kind zonder auto was bijna ondraaglijk. Op dat punt was de wens om weer een auto te hebben zo groot dat het bijna niet meer uitmaakt wat voor auto. Nadat we met onze zoon van 6 maanden in een volkswagen polo vanuit Barcelona op een prima manier naar Söll in Oostenrijk waren gereden vonden we de noodzaak voor familie auto´s, station wagons, upv´s etc. nogal overtrokken. Een leuke betaalbare, gunstig gefinancierde auto werd het criterium. In het gebouw waar mijn vrouw destijds werkte zat toevallig een ford dealer met een leuke rode ford focus in de etalage. We wilden eigenlijk alleen wat oriënterende informatie op het moment dat we naar binnen stapten. Na de proefrit was ik verkocht. Ik voelde me goed achter het stuur en hij reed zo lekker.......!
Wat is je favoriete merk?
In mijn eerste baan na mijn studie rechten werkte ik samen met een Hagenees die een tijd in Italië had gewoond. Ik kreeg soms het idee dat hij leefde voor Alfa Romeo, vrouwen en Italiaans eten.... ook in die volgorde. Zijn passie voor het automerk werkte aanstekelijk. Door hem ben ik het merk gaan begrijpen en waarderen. Helaas heb ik nog niet het genoegen gehad er een te mogen bezitten....
Wat is je volgende auto zakelijk?
Das een makkie. Alfa Romeo 159. De sedan wel te verstaan niet de sportwagon...
En wat zou je droomauto zijn als geld geen rol zou spelen?
In tegenstelling tot de vorige vraag is deze toch wat lastiger om te beantwoorden. Er gaan er zo veel door mijn hoofd. Eens even kijken dan, de nieuwe Maserati Gran turismo S misschien? De klassieke Ferrari 599 anders? of toch de all time favourite, BMW Z8? Nee, ik ga toch voor de Audi R8 Spider. Deze spreekt toch het meeste tot de verbeelding, misschien omdat het de historie van de legendarische 24 uurs van Le Mans met zich mee draagt..... Bij nader inzien als geld toch geen rol speelt, doe ze dan maar allemaal. Leuk voor de afwisseling.
Waar erger je je aan in het verkeer?
Ik vind dat iedereen moet doen wat hij of zij vindt dat ze moeten doen. Ik erger me dus niet heel veel in het verkeer. Alleen als andere weggebruikers in gevaar gebracht worden door roekeloos en /of kortzichtig gedrag, dan kan ik me toch heel erg opwinden......
Wat voor een rijder vind je jezelf?
Allround. Ik heb mijn 1.6 goed ingereden dus voor zover hij het toelaat, hou ik van stevig en pittig rijden echter zonder onnodige risico´s te nemen en zeker niet opzettelijk andere weggebruikers in gevaar te brengen. Waar ik ook soms van hou is gewoon zonder haast op de rechter rijbaan te rijden en van de rust te genieten of eindelijk weer eens een goed gesprek te kunnen hebben met mijn vrouw als de kinderen slapen... De auto is dan synoniem aan rust.
Heb je wel eens in andere landen gereden en zo ja, hoe vind je dat we hier in Nederland rijden en wat voor een verschil is er dan in rijden?
Ik heb 9 jaar in Barcelona gereden. Een stad die zich kenmerkt door éénrichtingsstraten waar je oriëntatie (als je je in het begin niet laat leiden door een GPS) heel anders is dan in Nederland bijv. De rijstijl daar laat zich ook nog eens kenmerken door ´every man for himself´. Het wordt je dan ook niet vergeven als je de op de middelste baan zit i.p.v. de linker omdat je eigenlijk links af had gemoeten en het niet zag aankomen. Je kan je knipperlicht uitzetten wat je wilt, niemand die je er tussen laat tenzij je gewoon je auto er brutaal tussen gooit. Dan stoppen ze dus wel. Maar het gaat wel gepaard met getoeter, heftige gebaren en verwensingen. Nederlanders zijn daarbij vergeleken heel hoffelijk en voorspelbaar wat het rijden veel overzichtelijker maakt,...of misschien toch ook een beetje saai?
Een paar stellingen:
Door rood lichten rijden wordt te magertjes bekeurd - dit zou zeker 1000 euro boete moeten worden - (Mee eens / oneens / neutraal)
Ik wil nog wel eens gas geven bij oranje (wie niet?) meestal is de inschatting vrij goed maar soms zie je toch net even dat rood uit je ooghoeken voorbij schieten. Ik zou dan toch niet graag 1000 euro willen betalen. Dus even iet in het grote plaatje gedacht, ik vind het goed zoals het is. Oneens dus.
Ik houd me keurig aan de snelheid in het verkeer - (mee eens / oneens / neutraal)
Soms wel, soms niet. Oneens
Zo lullig die bekeuringen van 27 euro voor 6 km te hard rijden! -
(mee eens / oneens / neutraal)
Mee eens natuurlijk. Maar ja, je moet toch ergens een grens trekken en consistent zijn. Ik vraag me af of je er aan ontkomt. Een overweging zou kunnen zijn of de kosten per bekeuring niet duurder zijn dan de opbrengsten. In dat geval zou je kunnen overwegen om de bekeuring achterwege te laten.. echter dat heeft weer als gevolg dat iedereen die 6 KM gaat incalculeren en effectief de snelheids grens impliciet 6 kM hoger komt te liggen. Hm, ik weet weer waarom de politiek mij niet zo bezighoudt, het is niet aan mij besteed...
Bedankt voor dit interview Waldo.